“Doe wat jij kan….”

Voordat ik voor de eerste keer zwanger werd, was ik behoorlijk sportief: hardlopen door de duinen, step-aerobicen en tennissen, ik deed het graag en veel. De dag voor mijn bevalling liep ik nog 10 kilometer (oke, niet meer hard, je moet het niet overdrijven….) over het strand.

Nooit gedacht dat een bevalling zo’n impact kon hebben, want daarna kon ik bijna niks meer! Mijn bekken was in een keer helemaal instabiel geworden! Ik was na een half jaar blij dat ik weer een beetje lopen kon….. Sporten was niet aan de orde, en hoewel ik het wel bleef proberen werd ’t niet echt wat.

Was ik bij de eerste zwangerschap pas na de bevalling niet meer mobiel, bij de derde kon ik bij 30 weken amper nog lopen.  Een instabiel bekken, en niet zo’n beetje ook.

Een jaar lang mocht ik extra bij de zwangerschapsgym blijven, omdat ik niet klaar was voor het ‘gewone’ sporten. Na een jaar was ik daar echter wel klaar mee; iedereen was net bevallen en had het over slapeloze nachten en hoeveel weken oud de baby was, terwijl mijn dochter inmiddels al maanden doorsliep en wij haar eerste verjaardag gevierd hadden.

Dus ging ik op zoek naar een andere sportles. Ik had al veel sportscholen van binnen gezien, maar nog nergens mijn plekje gevonden. Tot mijn nichtje de tip gaf om bij Feelgoodsports te gaan kijken.

Na de eerste les van Silvia was ik gelijk verkocht. Wat een leuke les en wat een fijne sfeer! Het maakt niet uit als je niet helemaal (of in mijn geval meer: helemaal niet) kan meekomen, als je dingen (springen bijvoorbeeld) niet kan wordt er meegedacht over een alternatief, er werden extra oefeningen aangeboden die ik thuis kon doen, en ook mijn mede-sportsters gaven mij het gevoel dat ik welkom was, en dat het niet gaf dat ik zo aan het klungelen was.  “ Doe wat jij kan” zei Silvia altijd. Nou, dat was in het begin nog niet echt veel….. Na een halve les stond ik te wiebelen op mijn benen…….maar…. met 2x per week lessen en eindeloos geduld van Silvia, Monique en Tessa ging het steeds een stukje beter….. Na een half jaar kon ik naast de Pilates ook voorzichtig mee gaan doen aan de Zumba en weer een stukje later aan de Bodyfitles.  Heerlijk!

“Doe wat jij kan” – het blijft mijn motto, en het gaat nog steeds elke week een stukje beter…….Ik zal nooit tot de besten van de les gaan behoren, maar dat maakt niet uit :  ik heb mijn plezier in het sporten helemaal terug. En–wat denk ik niemand gedacht had, ikzelf durfde er in elk geval niet op te hopen- het gaat  nu zo goed dat ik weer op de tennisbaan sta! Daar ben ik zo blij mee…..

Toen ik begon  met de Pilates was dat wat ik wilde: weer kunnen tennissen. Vooraf zei ik dat ik zou stoppen met de sportlessen als dat doel bereikt was, want niets is heerlijker dan buiten op de baan een bal slaan. Dacht ik. Want ik heb er een verslaving bij: ik kan de lessen bij Feelgoodsports ook niet meer missen, dus naast het tennissen volg ik 2x per week  een Pilates- , Zumba- of Bodyfitles. Silvia, Monique en Tessa: ik ben fan, en ik hoop nog lang bij jullie te kunnen blijven sporten.

Carlijn